Αγόρασαν Bitcoin «απλά για πλάκα». Σήμερα είναι εκατομμυριούχοι. Τέσσερις αληθινές ιστορίες από τα πρώτα χρόνια των κρυπτονομισμάτων

Σήμερα, το Bitcoin εμφανίζεται ως ένα καθιερωμένο επενδυτικό περιουσιακό στοιχείο, γύρω από το οποίο περιστρέφονται τα διαπραγματεύσιμα αμοιβαία κεφάλαια, τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι παγκόσμιοι ρυθμιστικοί φορείς. Στα πρώτα του χρόνια, ωστόσο, ήταν περισσότερο ένα διαδικτυακό πείραμα για μια περιορισμένη κοινότητα ενθουσιωδών της τεχνολογίας, φιλελεύθερων και κερδοσκόπων πρόθυμων να αναλάβουν κινδύνους. Ήταν εκείνη την εποχή που εμφανίστηκαν ιστορίες ανθρώπων που αγόρασαν νωρίς, συχνά χωρίς σαφή σχέδιο, και με την πάροδο του χρόνου έκαναν περιουσία. Ταυτόχρονα, πρέπει να ειπωθεί ότι επρόκειτο για εξαιρετικά ριψοκίνδυνες επενδύσεις σε ένα περιβάλλον που ήταν άγριο, ανεπαρκώς ρυθμισμένο και επιρρεπές σε απότομες πτώσεις των τιμών.

Ο φοιτητής που ξέχασε εντελώς την αγορά του

Μία από τις πιο γνωστές ιστορίες από την πρώιμη εποχή του Bitcoin είναι αυτή του Νορβηγού φοιτητή Kristoffer Koch. Το 2009, έπεσε πάνω στο Bitcoin ενώ έγραφε τη διατριβή του για την κρυπτογράφηση και, από καθαρή περιέργεια, ξόδεψε 150 νορβηγικές κορόνες σε αυτό, που ήταν περίπου 27 δολάρια. Αγόρασε 5.000 bitcoins εκείνη την εποχή και στη συνέχεια ξέχασε σχεδόν εντελώς το όλο θέμα. Επέστρεψε στον λογαριασμό του μόνο μετά το κύμα δημοσιότητας γύρω από το Bitcoin το 2013, όταν ανακάλυψε ότι το παλιό του πείραμα άξιζε περίπου 886 χιλιάδες δολάρια. Σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian, αργότερα χρησιμοποίησε μέρος των χρημάτων για να αγοράσει ένα διαμέρισμα στο Όσλο.

Η περίπτωση του Koch απεικονίζει τέλεια πόσο διαφορετικά λειτουργούσε το Bitcoin σε μια εποχή που δεν είχε ακόμη προσελκύσει την προσοχή του ευρύτερου κοινού. Δεν ήταν μια καλά μελετημένη επενδυτική στρατηγική, αλλά μάλλον μια τεχνική περιέργεια που οι περισσότεροι άνθρωποι εκείνη την εποχή θεωρούσαν περισσότερο ένα περιθωριακό πείραμα παρά μια πιθανή αποθήκη αξίας.

Ένα δωδεκάχρονο αγόρι που πόνταρε τα χρήματα της γιαγιάς του

Μια άλλη ιστορία που αναφέρεται συχνά είναι αυτή του Erik Finman, ο οποίος αγόρασε Bitcoin σε ηλικία δώδεκα ετών το 2011. Σύμφωνα με το Business Insider, επένδυσε 1.000 δολάρια που έλαβε από τη γιαγιά του σε μια εποχή που η τιμή ενός Bitcoin ήταν περίπου 10 έως 12 δολάρια. Ο Finman ισχυρίστηκε αργότερα ότι έγινε εκατομμυριούχος Bitcoin σε ηλικία δεκαοκτώ ετών και το 2019 κατείχε περίπου 446 bitcoins αξίας περίπου 4,5 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η ιστορία του είχε επίσης μεγάλη απήχηση στα μέσα ενημέρωσης – ένας νεαρός επαναστάτης που αντιστάθηκε στο παραδοσιακό σχολικό σύστημα, πόνταρε σε μια νέα τεχνολογία και κέρδισε. Ωστόσο, και σε αυτή την περίπτωση ισχύει ότι αυτό που είχε σημασία δεν ήταν μόνο η ίδια η αγορά, αλλά κυρίως ο συγχρονισμός και η προθυμία να διατηρήσει ένα εξαιρετικά ευμετάβλητο περιουσιακό στοιχείο σε μια εποχή που ένα μεγάλο μέρος της αγοράς δεν είχε ακόμη ιδέα για το τι θα γινόταν το Bitcoin.

Από μια αγορά 115 δολαρίων σε μια Lamborghini

Λιγότερο «τυχαία», αλλά ακόμη πιο συμβολική, είναι η ιστορία του Peter Saddington. Ο Saddington αγόρασε Bitcoin το 2011 για 115 δολάρια και το 2017 το χρησιμοποίησε για να αγοράσει μια Lamborghini Huracán. Ο ίδιος δήλωσε ότι ήταν επίσης μια προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή στην εταιρεία του και στα κρυπτονομίσματα γενικότερα.

Σε αντίθεση με την ιστορία ενός ξεχασμένου ψηφιακού πορτοφολιού, εδώ το Bitcoin δεν εμφανίζεται πλέον ως μια περιέργεια, αλλά ως ένα νέο περιουσιακό στοιχείο που σταδιακά γινόταν μέρος της δημόσιας εικόνας. Η Lamborghini, άλλωστε, έχει σχεδόν γίνει ένα meme στην κοινότητα των κρυπτονομισμάτων και ένα σύμβολο γρήγορου πλούτου και επιδεικτικής επιτυχίας. Η ιστορία του Saddington δείχνει έτσι και τη δεύτερη φάση της έκρηξης του Bitcoin – από τεχνική περιέργεια σε ορατό κύρος.

Η οικογένεια που πούλησε σχεδόν τα πάντα

Πολλή προσοχή προσέλκυσε επίσης ο Ολλανδός επιχειρηματίας Didi Taihuttu, που αργότερα έγινε γνωστός ως το πρόσωπο της λεγόμενης «Οικογένειας Bitcoin». Το Reuters ανέφερε το 2018 ότι ο Taihuttu και η οικογένειά του πούλησαν σχεδόν όλα όσα είχαν – συμπεριλαμβανομένης της επιχείρησής τους, του σπιτιού, των αυτοκινήτων και ακόμη και των παιχνιδιών – και μετακόμισαν σε ένα καταυλισμό «ψηφιακών νομάδων» στην Ταϊλάνδη. Τότε, ισχυρίστηκε ότι δεν μετάνιωσε για την απόφασή του και ότι το χαρτοφυλάκιό του παρέμεινε κερδοφόρο.

Η ιστορία του Taihuttu διαφέρει από τις προηγούμενες σε ένα βασικό σημείο – δεν ήταν μια ξεχασμένη αγορά για λίγα δολάρια, αλλά ένα συνειδητό και πολύ ριζοσπαστικό στοίχημα για το μέλλον του Bitcoin. Αυτό είναι επίσης σημαντικό να αναφερθεί, επειδή οι ιστορίες για «ανθρώπους που πλούτισαν τυχαία» μερικές φορές επισκιάζουν το γεγονός ότι ορισμένοι από τους πρώτους νικητές του Bitcoin ανέλαβαν εξαιρετικό προσωπικό και οικονομικό κίνδυνο.

Αυτές οι ιστορίες είναι δελεαστικές. Αλλά δεν αποτελούν οδηγό

Οι ιστορίες των πρώτων εκατομμυριούχων του Bitcoin διαβάζονται πολύ καλά επειδή συνδυάζουν την τύχη, το θάρρος και μια έντονη αντίθεση μεταξύ του «τότε» και του «τώρα». Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργούν εύκολα την εντύπωση ότι ένα παρόμοιο αποτέλεσμα μπορεί να επαναληφθεί από σχεδόν οποιονδήποτε φτάσει νωρίς.

Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα, η υποδομή γύρω από τα κρυπτονομίσματα έμοιαζε με την «Άγρια Δύση». Τα χρηματιστήρια ήταν ανεπαρκώς ρυθμισμένα, αντιμετώπιζαν επιθέσεις χάκερ και οι επενδυτές συχνά δεν είχαν σχεδόν καμία προστασία. Από τη σημερινή προοπτική, οι ιστορίες για το πώς κάποιος πλούτισε με το Bitcoin εμφανίζονται ως μια συναρπαστική χρονογραφία μιας εποχής κατά την οποία μια περιθωριακή τεχνολογία μπορούσε να γίνει πηγή τεράστιου πλούτου, αλλά εξίσου εύκολα και πηγή οδυνηρών απωλειών.